Poltersdorf

er StrassenWeinfest 2006 Het Kwelpieperweekend werd in 2006 wederom gehouden in Ellenz-Poltersdorf am Mosel. Op vrijdagavond kwamen de meeste al aan in de Sporthal in Ellenz en na het opblazen van luchtbedden en uitrollen van slaapzakken was het tijd voor de kado's . Natuurlijk werd er die avond ook nog (in burger) muziek gemaakt en moesten we opletten dat Gilbert niet de eerste avond al geschaakt werd.... De volgende morgen was het wel even bijkomen van zo'n zware avond. Maar uiteindelijk was iedereen er weer klaar voor, maar voordat we aan het zaterdagprogramma begonnen was er eerst nog een kringgesprek . Dat het 's nachts behoorlijk geregend had werd de volgende dag aan den lijve ervaren. Maar die middag bleef het verder zeer zonnig weer met een prima temperatuur en dan is het fijn muziek maken . Veel muziek maken maakt dorstig en 'denn Wein regt auch den Appetit an' dus werd er ook op zijn tijd aan eten gedacht. Ook 's avonds hadden we aan belangstelling geen gebrek en onze nieuwe Duitse nummers vielen erg in de smaak. Maar nadat we, zoals twee jaar eerder, weer bijna een vrouwelijke Kwelpieper verloren hadden aan een zwerver , werd het weer tijd om door te gaan zakken op onze overnachtingslocatie . Op zondagmorgen was er, zo net na het ontbijt, een boeiend tafereel gaande op het terras van Vergissmeinnicht. In de middag gingen we verder met dat waar Kwelpiepers goed in zijn, het muzikale met het culinaire verenigen. En wij Kwelpiepers weten zelfs de geheime plekjes te vinden. Uiteindelijk was het weer tijd voor ons laatste setje en dat speelden we op het plekje waar we ook begonnen waren bij Werner Clemens . Voordat we 'schau mir den weg nach Hause' gingen spelen ging de piep-sectie nog flink tekeer. Een geweeeldig weekend was helaas weer ten einde en gelukkig hebben we een commissie die vast ook volgend jaar weer een prima bestemming weet te vinden, toch ? De foto's zijn afkomstig van Petra en Ed. de kado's Marjolein verraste onze Voorzitter met een fraai en toepasselijk kado. Er was vorig jaar in Poltersdorf namelijk wat voorgevallen en dat wilde ze niet nog een keer meemaken..... Ignace had echter ook voorzorgsmaatregelen genomen en kwam direct ook met een eveneens toepasselijk kado op de proppen. Tja, en daar had Marjolein (even) niets meer op te zeggen. Natuurlijk was Ignace heel erg in zijn nopjes met zijn spaarvarken en kon Marjolein de humor van een spaarkoetje achter tralies prima waarderen. Het bleek overigens voor het publiek niet mee te vallen om geld te stoppen in een koe in een vogelkooitje en niemand van de lokale bevolking snapte waar de pet naar toe was. Maar uiteindelijk kwam, zoals later in dit verslag zal blijken, alles weer goed. geschaakt Er was vrijdagavond al behoorlijk was volk op de been, euhh, zat op een stoel, en de stemming zat er al snel weer in door die Musikanten aus die Niederlande. Een dame uit het publiek wilde wel eens het ritme van heel dichtbij meemaken en Gilbert, leraar van beroep, kon dat aardig aangeven. even bijkomen Na een korte wandeling door de wijnstruiken zaten we de volgende morgen weer fris (nou ja) aan het ontbijt in Hotel Vergissmeinnicht. Het was behoorlijk rustig, blijkbaar was alles al gezegd..... Ook heel rustig was het buiten de sporthal. Er waren nog drie Kwelpiepers op komst vanuit Nederland en Ed zou die wel even opwachten..... kringgesprek Zo'n cirkel middenin de sporthal is er niet voor niets, dus riep de Voorzitter eenieder voor een kringgesprek bij elkaar. Onze vaste invallende trommelaar uit het noorden ... euh ... oosten des lands was dit maal het onderwerp van gesprek en voor hem was er iets moois op komst. En zo waren we op zaterdag temidden van een enthousiast publiek aan het spelen. En Luit ? Hij droeg zijn nieuwe horloge met trots ! aan den lijve Er waaide ineens een stevig briesje onder de tent door en met een plens kwam het water wat erop lag omlaag. Helaas stond Petra daar net onder maar ach, het weer was goed, dus dat droogt weer wel. Eén onzer schuivenisten kwam die zaterdag ineens met een gloednieuwe schuif voor de dag. "Deze speelt veel beter dan de oude", was zijn commentaar..... Maar om 's morgens daar speciaal nu in de omgeving van de Moezel voor op pad te gaan lijkt wat overdreven. Misschien toch een andere reden ??.... fijn muziek maken Je maakt het niet bij elk optreden mee dat je lekker in zon op drie niveau's kunt spelen. En met zicht op een halb trocken fles wijn gingen we nog wel even door met ons setje. We maakten een dermate lange set dat de schaduw intussen twee meter was komen opzetten. Dus gingen (Jo)anne snel weer in de zon staan.... eten Wel lekker dat gebak maar wat nu als je, naast het melkoetje in zijn kooitje, zelf inmiddels ook in een harnas bent gezet. Gelukkig is er altijd wel iemand die je dan wil voeren..... Tegen de avond hebben we weer heerlijk gegeten bij Vergissmeinnicht en naast de wijn was ook het platte water (ohne gas) erg in trek. Tenslotte hadden we al voldoende blos op onze wangen...... Natuurlijk werd na afloop ook daar weer een setje muziek gemaakt en dit vormde tevens de aftrap van de avondoptredens waarbij we onze jassen weer aantrokken. Overigens viel ook 's avonds de kou erg mee, sterker nog, in bepaalde wijnkelders bleek het nog heter te zijn dan overdag. belangstelling geen gebrek 's Avonds was er ook veel publiek in de schuren van diverse wijnboeren aanwezig. Natuurlijk zaten ze allemaal netjes aan lange tafels waar ook nog net plaats was voor een vogelkooitje. Het publiek kwam helemaal in stemming met ons speciaal voor Duitsland ingestudeerde nummer: Rot ! Daar was blijkbaar een speciale tekst van: Rut rut rut rut sin de Ruse Ruse die ich an dich verschenke du bis ming Hätz du bis mie Glück du määst mich immer noch verröck och no all denne Johr Vervolgens werd daar uit volle borst achteraan gezongen: "JA JA JA JA, NEE NEE NEE NEE". Geweeeldig natuurlijk. een zwerver De lokale zwerver zag weer het bekende blauw / gele volkje voorbij komen toeteren en gooide met succes zijn beste glimlach en (lege) fles wijn in de strijd. Spooky kon zijn charmes niet weerstaan en vlijde zich tegen hem aan. De zwerver inclusief zijn modieuze blouse was een bekende van ons..... .... want twee jaar eerder had hij ook al geprobeerd het met een andere dame uit ons midden aan te leggen. Riana en Andreas waren er dit jaar niet bij want enkele weken later klopte aldaar de ooievaar aan de deur met ons jongste Kwelpiepertje Jochem !! Voor de argwanenden: tussen deze foto en de geboorte van Jochem zit twee jaar, dus er is niets gebeurd........ overnachtingslocatie De klimtoestellen in de sporthal kregen een geheel nieuwe bestemming en met allerlei hapjes en drankjes werd de avond geëvalueerd. Nou ja, zeg maar dermate slap gekletst totdat bij (bijna) eenieder de oogjes dicht vielen en één voor één de slaapzak inkroop. Wikelo deed later die nacht het licht uit maar hij had die avond nog een extra rondje Nederland (!) gemaakt. boeiend tafereel Oeps, wat gebeurt daar nu ! Dat was inderdaad wat ieder dacht die deze dame en heer aan de gang zagen. Dit tafereel was ook zichtbaar vanuit de doorgaande Moselweinstrasse en de daarachter gelegen Moezel en het scheelde niet veel of er waren ongelukken gebeurd. Betreffende mannelijke Kwelpieper had even van te voren ook al geprobeerd met een zwaan (am Mosel) contact te leggen, maar had daar minder succes. De situatie liep bijna uit de hand toen er een mes aan te pas kwam, maar uiteindelijk kwam het toch tot een opluchtend en goed einde. Om geen problemen met het thuisfront te krijgen noemen we verder geen namen en zijn de hoofdrolspelers van deze 'riemworsteling' onherkenbaar weergegeven. het muzikale met het culinaire We stonden meestal niet lang te spelen of er werd al wat lokaal vocht klaargezet. Zonder drank geen klank is iets wat je aan de Moezel niet hoeft uit te leggen. Tijdens het Frühschoppenkonzert "haben die Frauen das Essen bereitet". Geweeeldig, geen emancipatie maar gewoon dames die heeeerlijke taarten kunnen maken. Nou, daar weten (ook de vrouwelijke) Kwelpiepers wel weg mee !! Het resultaat van zo'n goed leven begint zich wel af te tekenen. Deze foto werd ook naar onze zwangere Riana 'ge-MMS-ed' en zij werd wel een beetje jaloers, alhoewel : zíj is haar dikke buik nu kwijt..... de geheime plekjes Nou staan we hier wel lekker onschuldig te spelen, maar tussen PiWi en de geraniums in is het houten kastje te zien met daarin..... gewoon een fles sterke drank met glaasjes !!! We hebben de binnenplaats van Alfons Schausten diverse malen bezocht dat weekend..... Werner Clemens We gingen er nog een keer goed tegenaan en trokken ons niets aan van de kleine wollige beestjes die bij enkele Kwelpiepers omhoog waren gekropen. Met een dermate enthousiaste aanhang was het moeilijk om te stoppen en de energie van Azu en Marjolein leek onuitputtelijk. Uiteindelijk begreep het publiek ook dat de fooien niet in het koetje hoefde te worden gestopt, maar gewoon in de kooi konden worden gekieperd. Hierbij nog een speciaal bedankwoord aan het gulle publiek, zonder hun bijdrage hadden wij niet zoveel Kuchen kunnen nuttigen..... de piep-sectie Was het eerst Wikelo die wild tekeer kon gaan, inmiddels gaat ook Helga volop mee in de vlugge bewegingen en blijft daarbij natuurlijk wel goed piepen.. Het laatste nummer was ingezet en dus kon er even worden uitgerust. Laatstgenoemde klarinettiste was nog wel even ondeugend bezig....