Kiekjes uit de Oude Doos [tot 1995]

Kwelpiepers op het Internet toch een bepaalde positie hebben verworven, blikken we met onderstaande foto's terug in de tijd dat nog niemand (althans niet bij De Kwelpiepers) van dit wereldwijde netwerk had gehoord. Maken we een sprong terug in de tijd dan starten we bij Carnaval 1985 . In die tijd waren de Kwelpiepers niet te onderscheiden van De Kwelschapen (de carnavalsvereniging van de Officiersmess van Vliegbasis Eindhoven, van het 314 squadron om precies te zijn) , nou ja, het waren diegene met een toeter of trommel in hun handen. En zo dweilden een grote groep met (Kwelschapen)vachtjes door Eindhoven. Het Kwelschapenlied werd ook toen al knielend gespeeld . De Kwelpiepers (in die tijd nog uitsluitend mannen) hadden zéér charmante en geweldig uitgedoste dames . De band met de luchtmacht werd nog een extra onderstreept door het vervoermiddel: een militaire bus bracht ons van de mess naar de vele feesten en partijen in Eindhoven en omgeving en we hebben zelfs een straaljager overwogen. Tijdens Carnaval 1986 werd tijdens de kapelleninstuif op vrijdagavond (een begrip in Lampegat destijds) voor het eerst de Guus Wegman wisseltrofee uitgereikt. Alleen met Carnaval ons uitleven was een beetje mager. In het najaar van 1986 werd het eerste Kwelpieperweekend naar Zeltingen-Rachtig georganiseerd. Lekker spelen op straat en tijd voor een staatsiefoto . De Kwelpiepers speelden niet altijd in hét tenue. Soms, tijdens officiële feesten en partijen alwaar zij ook graag te gast zijn, wordt het burger kloffie aangehouden zoals in 1987 tijdens de afscheidsreceptie van ' de chauffeur van de commandant '. Het najaar stond weer in het teken van het Kwelpieperweekend dat deze keer in Grevermacher (Lux) gevierd werd. Wederom veel op straat gespeeld (er was ter plekke geen Stoeprand) en zelfs gezongen . Maar op zijn tijd ook rustig gezeten . Met Carnaval 1988 hadden we nog steeds de vachtjes maar we onderscheidden ons van de Kwelschapen met onze nieuwe blauwe sjaaltjes (de weg naar een eigen tenue was gezet). Tijdens de optocht kwam onze toenmalige muzikale leider Willem Cornelese onder de trekker van de Prinsewagen doch, hoewel in rolstoel, belette hem dat niet van verder muziek maken. Met Carnaval 1989 was reeds het motto "zonder drank geen klank" , alleen kwam de klank niet alleen uit de instrumenten (we maakten minder muziek als tegenwoordig). Ook werd al goed aan de toekomst gedacht dus waren er met het Kwelschapen Kindercarnaval diverse kleine Kwelpiepsters in spé te bewonderen. In het najaar was het tijd voor het traditionele Kwelpieper-weekend naar het buitenland (destijds slechts één keer per jaar...). In Brugge was het goed toeven (De Straffe Hendrik was inderdaad een straf biertje) maar Kwelpiepers laten zich niet in de boot nemen . Een jaar later werd meegedaan met de Rommelpot 1990 , ofwel de verkiezing van Eindhovens Carnavalslied. In die tijd werd dat nog gehouden in 't Karregat te Tongelre. In 1991 werd koers gezet naar het Nederlandse Venetië, ofwel Giethoorn. Aldaar speelde we voor de plaatselijke zeilschool hetgeen ons op een hoger niveau bracht. Het slapen aldaar na afloop in de te kleine stapelbedjes ging wat moeizamer . 's Avonds grote jongen dan ook 's morgens niet te flauw, werden we de volgende dag met de boot weer in het centrum van Giethoorn afgezet. De Kwelpiepers waren als de Walt Kwelney Piepers in totaal onverwachte kleding aanwezig tijdens het Hoane Boere Bloas festijn in 1992 . Dat we scholen een warm hart toedragen mogen blijken uit onze muzikale ondersteuning tijdens de sponsorloop dat voorjaar van de basisschool in de Eindhovense wijk Genderbeemd. Dat jaar werd eveneens met een taboe gebroken door Kwelpiepers van het vrouwelijke geslacht toe te laten ! Het Kwelpieper-weekend ging dat jaar naar het Luxemburgse Grevermacher alwaar De Kwelpiepers te zien waren ZONDER VACHTJE en mét een nieuwe blouse !! In 1993 werd in het voorjaar in een weekend weer Giethoorn aangedaan. Het tenue was inmiddels uitgebreid met een rode pet , al dan niet voorzien van de nodige versierselen. We kampeerden dat jaar op een eilandje aan de Bovenwijde (de plas waar Giethoorn aanligt) alwaar het, mede gezien het goede weer, goed toeven was. We hadden de smaak goed te pakken dus gingen we dat jaar nog een weekend weg (het Kwelpieper-weekend) naar Wasserliesch (im Albachtal voor de kenners) alwaar de Moselwein erg fijn kan zijn. 1993 werd grandioos afgesloten met onze deelname aan de Rommelpot alwaar we met onze Kwelgirls met het liedje "Ge houwt er niks an over" (tevens het Lampegatse motto voor Carnaval 1994) de TWEEDE PRIJS in ontvangst namen en voor het eerst in ons bestaan Kwelpieper-geluiden op een CD werden gezet !! Met Carnaval in 1994 hadden we weer onze vachtjes aan. 1994 was tevens het jaar dat we voor het laatst het Kwelschapen Carnaval organiseerden. Dé vrijdagavond op de Vliegbasis met de kapellen-instuif (die daarna door andere verenigingen is opgepakt) was voorbij. Ook kwam daarmee een einde aan rondritten met de Luchtmacht-bus en werden de contacten van De Kwelpiepers met de officiersmess van Vliegbasis Eindhoven minder. In het najaar van 1994 zijn we op tournee geweest in Luxemburg en werden diverse opstellingen uitgeprobeerd. Te Vianden werd de brede opstelling toegepast. 's Avonds werd op onze overnachtingslokatie camping La Barrage (voor kenners te Stolzembourg aan rivier de Our) met de compacte opstelling getracht het dak van de kantine eraf te blazen. De volgende morgen was het in Diekirch tijd voor de staatsie-opstelling alwaar l'ensemble Kwelpiepers het Concert-Apéritif verzorgden. Naast bovenstaande openbare optredens zijn De Kwelpiepers ook graag van de partij op meer besloten party's. Zo waren we in november 1994 natuurlijk van de partij in het kasteel van Geldrop tijdens de bruiloft van onze Maurice en Helga , twee Kwelpiepers die in de echt werden verbonden. Overigens werd met elkaar trouwende Kwelpiepers een vaker voorkomend verschijnsel en de lange rij is (voorlopig?) afgesloten met Adèle en Casper ofwel Andrea en Rinus .... En vervolgens zijn we geland (om nog maar eens een Luchtmacht-term te gebruiken) bij 1995 , het jaar waarin we afscheid namen van onze oude tenue's ! Met Carnaval 1995 hadden we voor het laatst de vachtjes met blauwe kiel (het Carnavals-tenue) aan. Na muziek maken kwamen we bij de Hut van Mie Pils te Aalst met boerenmoes weer enigszins op krachten. De tweede zondag in juni is het elk jaar tijd voor de Open Kampioenschap van Nederland tijdens de Bemmelse Dweildag. In 1995 namen we deel aan de Wedstrijdklasse en speelden we voor de verandering op (en naar goed Kwelpieper-gebruik) meer vóór het podium . We spelen overigens vaker in de Leutklasse zonder podium (vinden we leuk). Met vermelding in het jury-rapport zoals "dat de jeugd de toekomst heeft bewijst deze groep" vielen we goed in de smaak en onze jongste Kwelpieper (op dat moment) was al een aardig gevoel voor ritme aan het ontwikkelen om dat kracht bij te zetten. Tevens namen we aldaar ook afscheid van ons zomertenue en hierbij nog een laatste blik van dichtbij op onze zwart/witte blouse met rode pet en rode versierselen (bretels, sjaal, stropdas etc). Een nieuw (geel/blauw) tijdperk zou in het najaar aanbreken waarvan overigens ook foto's beschikbaar zijn. De foto's zijn afkomstig uit de privé collecties van Dré van Vrede en Peter Wouters. een grote groep Samen met De Kwelschapen op weg naar het Stratums Eind waar, ook al in die tijd, het pilske koel stond te wachten. knielend gespeeld Als m'n glas veur m'n kop staat te draaien, als 'n mus door m'n asem dood op straat kwakt. kom ik thuis en de haon staat te kraaien dan ben ik op een Kwelschapenfeest deurgezakt. Het refrein werd op een spandoek altijd door de Kwelschapen overal mee naar toe genomen. of dames Met een rode cape en een echte Kwelpiepers-paraplu werden onze dames met Carnaval 1985 geëerd, Truus Wegman mocht de eerste zoen in ontvangst nemen. een militaire bus In deze bus (later overigens nog vervangen door een moderner type) werden de nodige avonturen beleefd. Zo ontstond er een subgroep 'de achterbank' die tijdens het 20-jarig jubileum nog steeds uit volle borst hun lijflied van destijds aanhiefen !! Gelukkig hield Koos zijn handen altijd aan het stuur en zijn we nooit verdwaald. We hebben overigens nog eens overwogen met een NF5 op stap te gaan, doch er bleken maar twee personen in te passen en alleen de Kennedylaan was geschikt om te landen.... of de Guus Wegman wisseltrofee Tijdens de Kapelleninstuif in de mess, toen de enige plek in het Lampegat waar op vrijdagavond al Carnaval gevierd werd, werd voor het eerst gestreden om de Guus Wegman wisseltrofee. De Bolhoedjes mochten deze trofee, welke ter nagedachtenis van Guus Wegman was vervaardigd, een jaartje lenen. Guus speelde een jaar eerder nog mee op de kleine trom en was een Kwelpieper van het eerste uur. De trofee is 22 jaar lang te bewonderen geweest in de prijzenkast in ons repetitielokaal maar is in 2011 overgedragen aan zijn weduwe Truus Wegman. Lekker spelen op straat Kwelpiepers in het buitenland, de trend werd gezet. De wijn was fijn, de sfeer prima, kortom we zouden nog vaker in het dorpje Zeltingen-Rachtig en andere buitenlandse plaatsen vertoeven. of staatsiefoto Met zijn allen op de kiek tijdens het Kwelpieperweekend van 1986. Henri Stunnebrink staat verdekt opgesteld.... of de chauffeur van de commandant In mei 1987 nam onze Kwelpieper Gerrit Lamers afscheid van de Luchtmacht (55+) en werd weer 'burger'. In burgerkleding waren wij op waardige wijze aanwezig om hem muzikaal maar ook geestelijk te ondersteunen. Leuk detail is verder dat in 1987 er van twee Kwelpiepers twee generaties (vader en zoon) meespeelden ! Bovenstaande achtergronden zijn al jaren verleden tijd. De officiersmess aan de Sliffertsestraat is tegenwoordig een gezondheidscentrum in de woonwijk Meerhoven en de Spitfire heeft, evenals de Kwelpiepers, elders onderdak gevonden. gespeeld Gesteund door een stralend zonnetje brachten we in 1987 onvervalste Brabantse cultuur naar Luxemburg. Op de grote trom viel Theo Creemers (ex-Prins der Kwelschapen) op zeer enthousiaste wijze in, maar ook zijn vrouw Christien liet haar muzikale kwaliteiten zien. of gezeten Met name de aanhang nestelde zich altijd op het dichtstbijzijnde terras. Alhoewel, Richard had dat jaar toch wel moeite om wakker te blijven. De pillen die hij in de negentiger jaren verstrekte waren toen nog niet bekend.... . of blauwe sjaaltjes Op het Stadhuisplein in Eindhoven genietend van de zon. Een eigen Kwelpieper-tenue begon vorm te krijgen (dé sjaal). Willem Cornelese Hoewel aangereden tijdens de optocht speelde Willem Cornelese zijn partij mee tijdens het Carnaval 1988. of "zonder drank geen klank" Tijdens het Kwelschapen Carnaval op de Vliegbasis Eindhoven brachten de Kwelpiepers vocaal de stemming er in. of kleine Kwelpiepsters in spé Tijdens het Kwelschapen Kindercarnaval 1989 op de Vliegbasis Eindhoven waren de twee jongste Kwelpiepertjes Marjoleine en Suzanne (half jaar oud) ook present. De jonge dames zijn inmiddels volwassen maar Marjoleine was in 2002 nog in het huidige Geel/Blauw en een beetje roze te zien was. Brugge Onder indruk van de Straffe Hendrik werd geprobeerd een bekende Bruggenaar tot Kwelpieper om te dopen. Een eigen Kwelpieper-tenue begon steeds meer vorm te krijgen (sjaal én blouse). of in de boot nemen Ook op het water klinkt het Kwelpiepergeluid prima. of de Rommelpot De Kwelpiepers doen al vele jaren mee met de verkiezing van het Eindhovens Carnavalslied, zo ook in 1990 met het lied "Doe de gij ut ok zo gère in ut Lampegat". of hoger niveau Giethoorn 1991 Op de hooizolder spelen voor de Giethoornse zeilschool. moeizamer De Giethoornse zeilschool had wat kleine stapelbedjes voor onze overnachting, dus eerst maar moed indrinken. of centrum van Giethoorn Met de boot zojuist aangekomen in Giethoorn. Natuurlijk werd ook café De Fanfare met passende muziek (uit de film) aangedaan. of Walt Kwelney Piepers Sprookjesachtige taferelen speelden zich af tijdens het Hoane Boere Bloas Festijn in 1992 toen de Walt Kwelney piepers op het podium verschenen. Naast muziek en een verkleedpartij werd er door De Kwelpiepers ook nog een act opgevoerd. Tenslotte wordt er bij het tweede optreden bij het HBBF meer op de uitvoering gelet en daar lieten we ons natuurlijk niet kennen. Hoewel we destijds nog geen creatieve commissie met knutselkoffer hadden, werd door de boze wolf, Jan voor vrienden, (die al heel wat decorpanelen had beschilderd) nog snel even een passende plaat geverfd. of sponsorloop De sponsorloop werd muzikaal ondersteund. In die tijd, toen Pokémon nog niet bestond, vielen liedjes zoals "De Muppetshow" of "Mijnheer Kaktus" bij de kinderen goed in de smaak. of nieuwe blouse In Grevermacher te Luxemburg met onze nieuwe blouses. of rode pet Uitgebreid met rode petjes, al dan niet met extra versierselen erop en een enkeling met een passende stropdas, begonnen de Kwelpiepers in 1993 in Giethoorn al aardig op te vallen. of goed toeven Het weer was prima zodat, reeds vóór de optredens, het prima toeven was op een Giethoorns eilandje en de muzikanten en hun aanhang zich goed vermaakten (even bijkomen van het kamperen die afgelopen nacht). of Wasserliesch In Wasserliesch (D) werd in en rondom de fontein De Kwelpiepers anno 1993 op de kiek gezet (jaren later kwamen we deze foto nog in een Eindhovens weekblad tegen... ). of "Ge houwt er niks an over" Met de verkiezing van het Eindhovens Carnavalslied 1994 (Rommelpot 1993) stalen onze Kwelgirls niet alleen de show, maar ook de harten van de jury. We kwamen met het lied "Ge houwt d'r niks an over" op de 2e plaats en als zodanig voor het eerst op de "Eindhovens Karnavalslied 1994"-CD. De dames (studenten van de opleiding voor apotheker-assistenten) werden voorzien van een petje met passend logo. of vachtjes Met Carnaval 1994 werd de traditionele boerenmoeshap in de Hut van Mie Pils te Aalst genuttigd waarna de Kwelpieper-klanken het spijsverteringsproces deden versnellen. of de Luchtmacht-bus Met Carnaval 1994 werd voor de laatste keer gebruikt gemaakt van de Luchtmacht-bus waarin de Kwelschapen en Kwelpiepers de nodige avonturen in hebben beleefd ("achterbank, achterbank" en "Domo-vla in die makkelijke pakken" etc.) en die altijd enthousiast werd bestuurd (vaak gewoon verlof had) door Koos. of brede opstelling In Vianden (Luxemburg) bij de brug over rivier de Our en met zicht op het kasteel kregen we de ruimte om ons geluid van de Ardennen tot aan de Eifel te laten klinken. of compacte opstelling Niets is zo heerlijk om 's avonds, voor te gaan slapen in tent, caravan of het "appartement boven het toiletgebouw", lekker warm te blazen in de kantine van camping La Barrage te Stolzembourg (ook aan rivier de Our). of staatsie-opstelling Op verzoek van de plaatselijke VVV verzorgde l'ensemble Kwelpiepers het Concert-Apéritif op een mooie zomerochtend in 1994 te Diekirch. Maurice en Helga Met de nodige decibellen werd het huwelijk van Helga en Maurice Jacobs (twee onzer muzikanten) bezegeld. Helga kon het niet laten even als dekselse bruid zich te laten horen. De Kwelpiepers waren gekleed in... korte (onder)broek !?! Het was tenslotte een besloten party !! of (het Carnavals-tenue) We hadden het toen nog niet zo in de gaten, maar die dinsdagavond bij de Hut van Mie Pils speelden we voor het laatst met ons vachtje en blauwe kiel. of boerenmoes Van veel muziek maken krijg je honger, echter van boerenmoeshap krijg je weer dorst.... dan maar dorst, want zonder drank heb je weer geen klank en daarmee is het toch een prettige vicieuze cirkel ! Wat een leven als Kwelpieper heb je toch of het podium Samen met zo'n honderd andere dweilorkesten is Bemmel de tweede zondag in juni een waar Mekka voor de liefhebber van onze soort muziek. In 1995 namen we in de Wedstrijdklasse deel aan dit festijn. of jongste Kwelpieper (op dat moment) Omdat ons pa zijn toeter in mijn buggy heeft gezet ontwikkel ik maar een gevoel voor de grote trom(melstok). zomertenue Nog eenmaal een blik op (zingende?) Kwelpiepers in het oude tenue (zonde van die dasspeld met muzieknoot) en een schuiven-sectieleider met snor..... of