Carnaval
2003 · 47 foto's
2003 Als vanouds beginnen we het Carnavalsseizoen met het jaarlijkse Kapellenfestival wat in januari georganiseerd wordt door CV De Deurzetters. De wisseltrofee hoefden we niet te verdedigen (die mochten we vorig jaar houden) maar we hadden natuurlijk wel een naam hoog te houden. Dus begonnen we fanatiek aan het eerste optreden wat enigszins merkwaardig verliep.... Vol goede moed werd het tweede optreden ingezet en werden de geheime wapens ingezet. Helaas vielen we niet in de prijzen maar volgend jaar, ja dan..... Ook waren we weer (voor de 3e keer) present in Oirschot met het 3e Skon Oirverdovend Festival . Overigens speelden we niet alleen ín de kroegen . Ook onze kinderschare was weer ruim vertegenwoordigd en dit werkt overigens aanstekelijk op ander jong grut ! Op bijna dezelfde stek als vorig jaar kwamen we wederom persfotograaf Kees tegen en we noteerden een PR-hoogtepunt toen we daags erna met een grote foto (25 cm breed) in het Eindhovens Dagblad stonden. Kwelpiepers en het Eindhovens Dagblad, ze vinden elkaar steeds vaker... Met het Haône Boere Blaos Festijn hadden we natuurlijk een passende uitvoering tijdens het Carnavaleske gedeelte . Verder brachten we tijdens de HBBF een primeur met een life optreden van Dolle3s & The Tony's van dé Carnavalskraker voor 2003 " M'n Autosleutels ". Maar het mooiste was toch wel dat we na al die jaren meedoen met de HBBF, we eindelijk in de prijzen vielen met een respectabele DERDE PRIJS. Deze hadden we voornamelijk te danken aan een zeer goede waardering voor het onderdeel Aandachtstrekker . Voor de zesde keer inmiddels waren we weer present in de Lampegatse Optocht en gingen we vooraf weer eens met zijn allen op de kiek . Vervolgens schoten we met ons vaste nummer 33 in de optocht en speelden we natuurlijk ook voor de Stadsprins . Het weer was uitstekend en met veel publiek langs de kant is het dan fijn spelen. Met de optocht werden twee mijlpalen bereikt; we behaalden in de categorie 'loopgroepen van meer dan 25 personen' de tweede prijs (!) en vervolgens kwamen we, evenals vorig jaar, wéér in de krant. Eindhoven kan er nie omhinne . Als hét Stoeprandorkest van de Lampegatse Optocht (uitspraak van de 'Optochtfreak') waren we na afloop van de Optocht present in de grote tent tijdens de prijsuitreiking. Aan de inwendige mens wordt altijd ruim aandacht besteed en vanuit de grote tent was het slechts drie stappen lopen naar de Chinees op de Markt . Na dit relatieve rustpunt speelden we in de zeer drukke café's Wilhelmina en Prins Hendrik waar eenieder zijn autosleutels kreeg. De dag werd afgesloten met een optreden bij PSV . Was het weer zo geweldig in Eindhoven, in Maastricht kwam de zegen van boven . Gelukkig werd het later droog en was de Mestreechter optocht 'magnefiek'. We lopen overigens met Carnaval heel wat af en dan is een veegwagen altijd wel prettig. Nadien vonden we nog een pleintje waar het ook heel aardig spelen was. Vervolgens brak een uitdaging aan. Het was weer eens etenstijd en we waren met ruim 50 personen (de Vriendenschare is groeiende) en hadden een lokaaltje boven een café gereserveerd waar het voor 40 personen al krap was !. Dat werd dus krap maar wel gezellig . Tevens werden nog andere mogelijkheden aangegrepen om op krachten te komen. 's Avonds bleef het maar regenen en zijn we met naar het Lampegat gereden. Het onverwachte bezoek aan de Bowlingers viel goed in de smaak en deden zelfs De Kwelpiepers een beentje van de vloer . Helaas zijn we inmiddels aangekomen aan de laatste foto van dit Carnaval alwaar we een dag afsloten met, hoe kan het ook anders, . Het waren weer fantastische dagen welke elke keer weer te snel voorbij gaan. De foto's zijn afkomstig van De Deurzetters , het Eindhovens Dagblad, hoffotograaf Sylvain en onze eigen Bart&Iris en Luit. het eerste optreden Fanatiek werd ingezet en we keken al met een scheef oogje naar de tafel met de mooie bekers. Maar plotseling liep het niet meer lekker, bepaalde secties waren plotseling al bij het einde, andere secties wisten hun partij niet meer. Er was zelfs een sectielijder die een instrument bij een andere sectie bespeelde Overigens ging dat merkwaardigerwijze wel goed.... Zelfs De Kwelpiepertjes hadden een scheef mondje ! Tja, dan denk je met je conservatorium opleiding plotseling aan een sanatorium.... de geheime wapens We probeerden een andere opstelling en dachten intussen na hoe we het optreden passend zouden kunnen afsluiten. Het werd 'Show me the way home', dat ging vorig jaar tenslotte ook lekker bij de Deurzetters. De zaal kregen we uiteindelijk helemaal stil toen bij het 3e refrein Nienke en Jolijn de show stalen met een vocaal hoogstandje. We vielen echter niet in de prijzen, maar we weten nu wel dat we tot aan Carnaval nog wat te doen hebben tijdens de repetities om ook de niéuwe nummers zonder bladmuziek te kunnen spelen. En dat gaat natuurlijk lukken, het spetterend programma is nagenoeg rond en we hebben er zin in !! 3e Skon Oirverdovend Festival Was het buiten nog wat frisjes, binnen brachten we al snel de zaak op temperatuur. Tja, en eenmaal op temperatuur kijken ineens de bierviltjes je akelig kaal aan en zie je Luit en Anne denken: "Zonder drank geen klank !". niet alleen ín de kroegen De dweiltocht van de ene naar de andere kroeg ging natuurlijk met muziek door de straten van het Skôn Orregat. ander jong grut Geconcentreerd slaat Cara op de trommel en houdt hierbij de omgeving goed in de gaten. Tenslotte was de trommel al even in vreemde handen gevallen. Nou ja vreemd, Julien rekenen we ook onder de categorie Echt Kwelpiepertje.! De ritme-sectie werd verder versterkt door nog meer Kwelpiepertjes die spontaan werden bijgestaan door hun collega's van andere orkesten. Eindhovens Dagblad het Eindhovens Dagblad dd. 10 februari 2003 Daar de stoep (en dus ook de stoeprand) ontbrak, stonden De Kwelpiepers op straat het laatste optreden 'te evalueren' hetgeen, net zoals het jaar ervoor, goed was voor een mooie foto in de krant ! Carnavaleske gedeelte Met een aangepaste tekst op Spiegelbeeld (vertel eens even), gezongen door Dolle3s en Tony Snepperony, scoorde we een ruim voldoende op het thema Smartesinge. De Raad van Commisaris heeft besloten, i.v.m. zijn kerkelijke ambities, de tekst niet aan een groter publiek vrij te geven... De meeste secties hadden hierbij een 'begeleidende' partij van enkel en alleen lange noten (accoorden noemen ze dat...). Overigens hierbij nog een blik op de 4 koppige saxen-sectie welke na dit Carnaval uit één minder zal bestaan (snik, snik) M'n Autosleutels Muzikaal begeleid door De Kwelpiepers kregen Dolle3s & The Tony's de zaal goed mee met de meezinger M'n Autosleutels. Blijkbaar waren er meer in de zaal die 'veul liever jou kwijt waren dan m'n autosleutels, heurde dè goe ? Een dame met een vlaggetje van het Eindhovens Dagblad (journaliste?) probeerde ook wat op te nemen onder toeziend oog van Tony Snepperony, Tony Di Goaly, Tony Da'Scuttony en natuurlijk onze eigen sterretjes. Aandachtstrekker Hoewel er behoorlijk wat geluid werd geproduceerd door het massaal aanwezige publiek, werd het in het Stadspalviljoen verbazend en bewonderend stil toen Nienke en Jolijn het gevoelige Show me the way to go home stonden te zingen. Ze vormden hiermee dè aandachtstrekker van de avond hetgeen door de jury zeer goed werd gewaardeerd en ons de derde prijs van het HBBF 2003 bezorgde. Vergeet niet over een jaar of tien naar Idols te kijken..... met zijn allen op de kiek Behangen met spiegeltjes voor ons motto "Spiegelbeeld" werd getracht De Kwelpiepers met enkele Vrienden officieel op de digitale plaat vast te leggen. Enkelen kozen de anonimiteit van de schaduw..... de Stadsprins Daar de Stadsprins en zijn gevolg zo'n geweeeldige kleur blauw aan hadden, brachten we hen een extra lange serenade. veel publiek Ook het weer was geweeeldig (zon, ruim 15 graden) en dat had rijen dik publiek tot gevolg. Geflankeerd door enerzijds een sax spelende edelman en anderzijds een schone uit 1001 geel/blauwe nachten, leidde Clemens het breed spelende Stoeprandorkest de weg. nie omhinne Met ons motto Spiegelbeeld hielden we toeschouwers welke NIET verkleed waren een spiegel voor en deelden we aan hen een enquête uit (met spiegeltje), zo konden ook zij 'er nie omhinne' We hadden spiegeltjes overal op de instrumenten en kleding geplakt. Zeer trots waren we toen, daags na Carnaval, in het weekblad Eindhoven Actueel een foto van ons (nou ja, eigenlijk van onze Vivian) was opgenomen. de grote tent Al lekker warm gelopen tijdens de optocht, werd het onder de spots op het podium bijna tropisch. Het speelde overigens in de volle tent fantaaastisch. Chinees op de Markt Even de hesjes en truien op de stoelen en rustig van de maaltijd genieten. Nou ja rustig, Wikelo en Josh (beide herkenbaar aan blauwe kuif) waren nog lang niet moe. Ook Joanne was heel fanatiek en had na afloop al snel haar schone gewaadje weer aan en vond dat Carnaval nog wel 1001 nachten mocht duren..... Wilhelmina en Prins Hendrik Bij café Wilhelmina was er nog ruimte op het podium om enigszins bij elkaar te kunnen spelen.... .... maar bij Prins Hendrik werd het erg krap, maar wel gezellig ! Zeker toen Dolle3s binnenviel en, gewapend met een luidspreker, zijn autosleutels uitdeelde en intussen ook nog probeerde boven de muziek uit te komen. Ik weet niet waar de man op de voorgrond dover van werd; ons of de vrouw die op 2 cm afstand in zijn oor staat te schreeuwen.... ;-) PSV Tegen middernacht bliezen en sloegen we er nog fanatiek op los bij PSV en gingen we nog niet naar huis, nog lange niet. de zegen van boven Tijdens het verzamelen in Maastricht (op de stoeprand inderdaad) was het nogal nat. Maar we laten ons niet door wat water kisten en Wim had zo zijn eigen voorbehoedsmiddel meegenomen. de Mestreechter optocht Vooropgegaan door Clemens (wist vorige jaar aldaar de weg ook al goed) liepen we mee met de optocht in de Maastrichtse binnenstad. Met name in de smalle straatjes bliezen we uit volle borst hét Kwelpieper geluid uit onze toeters (van de waterscooter..?!..) veegwagen Hadden we in Eindhoven al flink gewandeld, deden we het in Maastricht nog eens dunnetjes over. Maar ach, ons repertoire is dermate verkwikkend en de teamgeest zo inspirerend, dat vermoeidheid De Kwelpiepers niet raakt...... (tjakka-cursus gevolgd) Tja, valt er dan iemand om (van de slaap) dan is het altijd prettig dat Pa de veegwagen heeft meegenomen. een pleintje Het was behoorlijk druk in Maastricht dus zochten we het hogerop en speelden (zo hier en daar zelfs samen met andere muziekskes) op het podium van een gezellig pleintje. Nader bekeken zijn het overigens alleen de trompetten die aan het spelen zijn.... De trompetten vonden daarom dat zij maar beter wat apart konden gaan staan.... krap maar wel gezellig Via een opening onder de bar en een smalle wenteltrap vonden we onze weg naar 'het restaurant'. Schouder aan schouder en hier en daar een barkruk als tafeltje gebruikend, maakten we kennis met de lokale specialiteit Zuur Vlees. Dit smaakte overigens geweeeldig ! andere mogelijkheden Zo dicht op elkaar wordt het lekker warm en daar wordt je s-l-a-p-e-r-i-g van. Luit had zich voorgenomen de eerste dagen niet te trommelen maar het niet gebruiken van zijn handen voerde Luit wel heel ver door.... de bus weer terug Zoekend naar afdakjes en onderdoorgangen probeerden we nog wat muziek te maken, maar toen we vernamen dat het in Brabant droog was.... .... zijn we met de bus weer naar het Lampegat gereden. Overigens, de dochter van de man uiterst rechts op de foto was uitgerekend die dag jarig. Ongeveer 22 uur eerder (middernacht) hadden we haar al een serenade gebracht.... beentje van de vloer Bij de Bowlingers is het altijd goed spelen op en voor (de trap van) het podium. Hoewel de aspirant voorzitter van de LDT (Lampegatse Dansmarietjes Toernooi) even er niet bij stond, toonden enkele Kwelpiepers aan dat ook zij een beentje omhoog konden krijgen. 'Show me the way to go home' Bij de Geldropse Jagers was het lekker druk en behoooorlijk warm onder de lampen. Verder maakten we daar eindelijk kennis met de mysterieuze Queen die voorafgaand aan het Carnaval regelmatig in het Gastenboek had geschreven maar zich verder niet bekend maakte. De blondine met een kroontje speelde overigens verdomd goed trompet.