Altenvoerder Stadtteilfest

2007 We hadden nog niet eerder een Stadtteilfest meegemaakt en dus waren we op een vroege zondagmorgen abgereist naar Altenvoerde of was het nu Ennepetal ? Hoewel het nog ochtend was, had Andreas al voor zijn eigen pils gezorgd. Het zou een zware dag worden. Daarna was het onze beurt om in de grote tent een optreden te geven. Een tent met een geweeeeldig doek. Vervolgens gingen we in stijl naar het volgende optreden. De eerste sterkere drank werd geconsumeerd en het duurde niet lang of Marie Louise hoorde een vis (...) zingen . Riana ging vervolgens over op een gewaagde stunt maar behaalde wel het dagrecord ! Wat later op de middag maakte we kennis met een dealer in borrels die aangaf dat je op één been niet kon staan.... Helaas kwam er een einde aan een gezellig middag in Altenvoerde en reden we weer terug naar Nederland waarbij niet iedereen zich even lekker voelde.... De foto's zijn afkomstig van Petra en Maurice (althans zijn fototoestel...). Ennepetal Nadat het Brabants kwartiertje verstreken was, werd in de Mittelstrasse van Altenvoerde toch maar het eerste setje ingezet. Hoewel er een soes aanwezig was, ontbrak het aan het zwaar koper geluid. Twee nummers later kwamen eindelijk de ontbrekende Kwelpiepers eraan gesneld, ze waren op tijd in de Mittelstrasse aangekomen alleen.... in het verkeerde dorp.... En Altenvoerde stond nergens aangegeven, en de brug stond open en de overweg was gesloten, er was file etc. etc. Kortom, gewoon te laat dus. eigen pils Kom je 200 kilometer van huis zomaar je eigen pils tegen ! Nu was dat bier niet alleen bij Andreas in trek... En zo maakte Petra een dansje met een Ennepertaler die niet meer zo vast op de benen stond. We vermoedden overigens dat hij geen vroege vogel was maar meer nog erg laat op pad was..... geweeeeldig Onder een waanzinnig mooie blauw gele sterrenhemel probeerden we de sterren van deze hemel te spelen. in stijl Keurig in lijn marcheerden we richting het volgende optreden. De muzikaal lijer zag hier wel voordelen in. We bleven onderweg minder staan praten, drinken, eten én het publiek maakte plaats voor ons zodat we weer sneller een volgende set konden spelen. Het was overigens van korte duur want de sterke drank had toch een te sterke aantrekkingskracht zoals verderop in dit verhaal zal blijken.... De Portugees trakteerde op een koekstaaf en dat was natuurlijk een serenade waard. zingen We kregen regelmatig een dienblaadje met versnaperingen aangeboden. Zo ook bij dit gemoedelijke stel wat handelde in Mühlensecco.Een moeserende wijn in diverse kleuren. Erruug lekker.... Marie Louise was zeer onder de indruk van een zingende vis. Wat hij precies tegen haar zong weet niemand, maar ze sloeg daarna de drank over. Gelukkig maar, anders waren vier Kwelpiepers niet thuis gekomen.... gewaagde stunt Hoewel eigenlijk bedoeld voor kinderen tot een lengte van ongeveer één meter, wilde Riana wel met een kratje van de rolbaan af. Beentjes een beetje buiten boord werd afgezet en........... ............ met een beetje hulp van de zwaartekracht kwam Riana met een grote vaart van de rolbaan af scheuren. Stopte het kratje bij de kinderen normaal één stoeprand verder, Riana kwam ruim vijf stoepranden verder en kwam bijna bij de buren in de tent. Het dagrecord was in ieder geval behaald ! Hier speelt toch de ervaring bij een Stoeprandorkest een rol, toch ? dealer in borrels De sfeer kwam er in de Mittelstrasse goed in en de nodige bladen met borrels werden aangereikt. Verstandig als dat we zijn slaan we die dus.... NIET af en zo begon langzaam de drank zijn werk te doen. PiWi begon langzaam achterover te hellen .... hij vertelde later dat hij bezig was met buikspier oefeningen (huhu). Maar Luit ging uiteindelijk helemaal plat maar hield nog wel zijn bier goed in het glas ! Het werd dus langzaam tijd om een einde aan onze optreden aldaar te maken. lekker Net vertrokken uit Altenvoerde zat de stemming er nog goed in. Maar dit was niet voor lange duur. Hierbij een verslagje van iemand die hED van heel dichtbij meegemaakt heeft: Op de weg terug naar ons geliefde Holland belandde wij in een file. Toen op een bepaald moment M.J. te E. de onverwachte woorden sprak: "ik voel mij niet zo lekker". Hierop werd van voor uit de auto (de dames P. & H.) nogal verontrustend naar achteren gekeken. Op dat moment reed de auto van G. en consorten langs in de file. R. maakte middels bewegingen duidelijk dat M. hulp nodig had. Spontaan werd er vanuit de andere auto een plastic zak overhandigd tijdens het stapvoets rijden in een file. M. was zichtbaar aangedaan door dit gebaar en van voor uit de auto kwam een zucht van verlichting (scheelt toch wat schoonmaakwerk). Nadat M. even met rust werd gelaten kwam op een gegeven moment de melding: "het gaat al weer wat beter". Het misselijke gevoel was weg en was gedeponeerd in het daarvoor overhandigde zakje van de buren. Nu kwam het volgende probleem. Waar laten wij dit zakje met overleden inhoud. Plots was het zakje weg maar ook de arm van M. was buiten de auto beland. Op een onbewaakt moment kwam het zakje weer in beeld en is dat vast gelegd op de gevoelige plaat (zie rechts). Het zakje is later, tijdens een plasstop, verdwenen in de daartoe geplaatste disposalunits op een van de Duitse Raststäten. Vervolgens zijn er links en rechts een paar ogen gesloten en kwam er weer rust in de tent, of auto zoals u wilt. In het kader van de privacy wetgeving zijn de namen vervangen door willekeurige (...) initialen.